🔥 आग्याताय 🔥

                

 🔥 आग्याताय 🔥 

        झापट पडाले लागनी.घरोघर लायीट लागनात.आम्ना घरनी चिमनी भडका धराले लागनी होती.चुल्हानी राख तेनावर टाकत माय बोलनी,

"बाहेर नको जावू.आते आग्याताय बाबाना टायीम हुयी जायेल से."

       मी घाबरत घाबरत मायना बाजूले बठी गवू.गल्लीना घरसना दरवाजा बंद होवाले लागनात.बारीक आवाजमा कुजबुज सुरु होती.दरवाजाना बाजूले लपत गल्लीमा देखाले लागनू.गल्ली सुमसाम होती.बाहेर बठेल लोके घरमा पयनात.काही टाकेल खाटा जश्याना तशा सोडी गडी जीव ली पयाले लागनात.धल्ला धल्लीसनी घरना एक कोपरा धरा.कोनी दरवाजाआडे तर कोनी खिडकीमाधून देखी रायंतात.

      आग्याताय बाबानी दहशत बेकार बठेल होती.चक्कीपासला गोरख मामा हाच आग्याताय बाबा होता.मस्त उच्चापुरा,गोरागोमटा,मधला भांग पाडनारा, दिलखुलास बोलनारा,मजा उडावनारा,समदासनं मन राखनारा तरनाबांड गडी.तेसना आंगमा आग्याताय बाबा होता.जो कोनी बेकार बोले,खिजाडे,हुयीसन नाव ले तेले बाबा बेकार पिसाडे.तेसनं भयानक रूप देखीसनच जीव समदा पानी पानी हुयी जाये.दरोज रातले साडे सात ते आठ वाजता ठरेल टायीमले आग्याताय बाबा गावाबाहेर येवाले निंघे.देवसना पाय पडीसन परत घरकडे ये.रस्ता मोक्या करना पडे.कोनी रस्त्यामा चुकीसन यीच गये ते तेनं काही खरं राये नही.

"अय......" जोरमा आवाज झाया.

मी पटकन दरवाजा लायी लीना.छाताडामा बेकार धडधड चालू होती.चिमनीनं उजायं घरभर पडेल होतं.माय चुल्हा फुकाले फुकनी झामली रायंती.मी घाबरत घाबरत दरवाजाना फटमाधून देखाले लागनू.आग्याताय बाबा एकटाच बीडी फुकत चाली रायना होता.तेसना मांगे पुढे कोनीच जाये नही.आवाज काढत काढत बाबा गावाबाहेर पयत पयत गया.मी मायपा बसनू.

"चांगला खानदानी पोरगा से.आग्याताय बाबानी तेले सोडी देवो.ती काकू बेकार पस्तावा करस.रडी देस." 

माय चुल्हान्या काड्या पुढे सरकावत बोलनी.

       तवढात लोकसन्या जोरजोरमा आराया येवाले लागन्यात.मी तिकडे पयनू.लोके दुरून गम्मत देखी रायंतात.आग्याताय बाबानी एक मोठं लाकूड उचलेल होतं.जे दोन तीन मानसं उचलू शकतस नही असं.ते समदं भयानक होतं.लोकं गनज आवरेत बाबाले पन बाबा काही आवराये नही.

       जोरजोरमा आराया मारनं नि हिंदी भाशामाधून बोलनं सुरु होतं.कोनीतरी जानता मानूस बाबासोबत आंतर ठीसन बोली रायंता.लाकूड बेकार उचलायेल होतं.कोपरामाधला पोरंसनी नाव लेताच तिकडे ते लाकूड बाबानी जोरमा फेकं.त्या गडी घाबरी पयी गयात.बाबा आते रागे भरी जायेल होता.परत बिडी सिलगाडत रस्तामा येनारसना बेत देखा.त्या पयनात.बाबा आते खाले बसना.तोंडमा बिडी ठेवत वाघना आवाज काढत जोरमा घरकडे पयाले लागना.लोकं बाबामांगे पयनात.आम्ही बच्चेकंपनी तेसनामांगे.बाबा थांबताच समदा थांबेत.बाबा आते चक्कीपा वूना.थोडाटायीम चक्कीना वटावर बसना.वाघसारखी डरकायी फोडी.एक रावूंड मारा नि घर गया.घर जाताच आजीनी तेसनी पुजा करी.काही चुकेल असीन तं माफ कर म्हनीसन सांग.नि बाबा लगेच शांत होयी गया.तठी पडेल खटलीवर झोपी गया.

        आग्याताय बाबा होयीसन कोनले तरास नही दे.पन ठोल्या पोरं चिनगाडी देत.तं राग दखाडे.ठरेल टायीमले परसाले जानारा लोके बी शेरीमाधून बाबाना कानोसा ली लेत.येताना दिसना ते हातातलं डबं सोडीसन बायामानसं काना होयेत.नही ते घरना रस्ता धरेत.देवीसना दिनमा तं बाबाना सनच राये.कव्हय कोठे काय हुयी हायी कायी सांगता येच नही.एकदा ते समदा देवीसना पाय वाघ बनीसन पडना होता हा बाबा.घरवालाससोबत,गल्लीना समदा घाबरी रायेत बाबाले.चुकेलले चूक नी बरोबरले बरोबर हायी बाबानी ख्याती होती.वावरमा कपासी येचता येचता बाबान्याच गप्पा रायेत.दरोजन्या आल्लकच कहान्या रायेत.बाया रंगाडीसन सांगेत ते रातलेबी झोप लागे नही.त्या आग्याताय बाबाना दिवससनी आजपन याद वूनी की घाबराले होस.

          सुद्धीमा नि बाबाना रूपमाधला गोरख मामा येसना लगेच फरक दिसे.जीव लाये गडी समदासले पन या बाबाना वारामा चांगला मानूस निंघी गया.'आग्याताय बाबा सोबत ली गया' हायी वाक्य आजपन श्रद्धा अंधश्रद्धा या दोन शबदसमा डोकामा रायी जास.बाबा जायेलनंतर तेसनी समाधीपा वाघना आवाज येस.तठे मोठा आगना गोया दिसतस.रातले तठे बाबानं भुत नाचस,डफडं वाजस ह्या गफाठ्या बराच दिन चालन्यात.पन मानूसले वावरमा इंगयी चायेल होती.चांगला इलाज नही झाया.आसं आजपन वाटस.आग्याताय बाबा एक चांगला मानूस ली गया? का आपला लोकसनं इलाज करताना चुकायनं येनं उत्तर आजपन नही भेटस.

#आमनंधाकलपन